Αισχρας και κακοτροπου δουλης ηρα δεσποτης. Η δε χρυσιον λαμβανουσα λαμπρως εαυτην εκοσμει και τη ιδια δεσποινη μαχας συνηπτε· αλλα τη Αφροδιτη πολλακις εθυε και ηυχετο τη θεα ως ωραιαν αυτην ποιουση. Η δε καθ' υπνου εφαινετο τη δουλη και· «Μη ευχαριστει μοι» ελεγε «ως καλην σε ποιουση· εγω δη γαρ εκεινω θυμουμαι και οργιζοαμι ω συ φαινη καλη». Οτι ου δει τυφουσθαι τους δι αισχρα πλουτουντας, και μαλιστα ει κακοι εισι και αμορφοι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati