Dall'ottavo secolo si avviò la colonizzazione delle coste della Sicilia e della Magna Grecia (il termine indicava in origine le attuali regioni di Campania, Puglia, Basilicata e Calabria, ma fu poi esteso a designare tutta l’area di influenza greca in Italia meridionale e nelle isole).

Εις την Ιταλιαν αποικιαι απο της Ελλαδος (Grecia, gen. sing.) ηκουσιν. Οι οικηται ναιουσιν εν ταις ακταις της Ιταλιας της επι μεσημβριαν και της Σικελιας· οι δε την Κυμην και την Ελεαν και την Ηρακλειαν και την Μησσηνην και την Κατανην και τας Συρακουσας οικιζουσιν. Οι οικηται την γεωργιαν και την εμποριαν επιτηδευουσι και ευποριαν εχουσιν. Αι Συρακουσαι την ηγεμονιαν εν τη Σικελια εχουσι και μαλιστα (soprattutto, avv.) ευδοκιμουσι (= ευδοκιμεουσι) τη ευθενεια και τη στρατια και ταις των αθλητων νικαις και ταις τεχναις και εργασιαις. Οι γαρ των Συρακουσων δυνασται ποιητας και τεχνιτας ξενιζουσιν. Εν τη Σικελια και Κατανη εστι, παπα (presso, prep. con dat.) τη Αιτνη· φημη εστι οτι {che, cong.) ο Ηφαιστος (Efesto, nom.) εκει την οικιαν και την εργασιαν εχει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati