Η μεν φιλομαθεια σοφιαν τικτει, εκ δ' αγνοιας ανοια γιγνεταν διοτι την μεν φιλομαθειαν στεργομεν, την δ' αγνοιαν φευγομεν. Η μεν ευσεβεια ευνοιαν, η δ' ασεβεια δυσνοιαν φερει· διοπερ την μεν ευσεβειαν διωκομεν, την δ' ασεβειαν, ως αδικιαν, αμυνομεν. Ειτα εκ μεν της φιλοπονιας ευπορια, εκ δε της αργιας πενια γιγνεταν διοπερ εν τη Αθηνων χωρα φιλοπονιαν, ουκ αργιαν ευρισκομεν. Τελος η μεν της στρατιας ανδρεια ελευθεριαν, η δε δειλια δουλειαν παρεχει· η δε των Αθηνων στρατια συν ανδρεια μαχεται, και την της χωρας ελευθεριαν φυλασσει. Τοιγαρουν ουκ αγνοια, ουδ' ασεβεια, ουδ' αργια η δειλια εν τη Αθηνων χωρα εισιν, αλλα φιλομαθεια, και ευσεβεια, και φιλοπονια, και ανδρεια· ουτως αι Αθηναι τη σοφια, ευνοια, ευπορια και ελευθερια θαλλουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati