Τανταλος εν Αιδου δεινως δια την πονηριαν κολαζετοα. Ο πανουργος γαρ εν καλω και ψυχρω ποταμω εστιν, αλλα τη διψη πιεζεται• δτε γαρ βουλεται πινειν, το υδωρ ευθυς απαλλαττεται. Προ του προσωπου επι των κλαδων δενδρου αφθονα μηλο εστιν, αλλα ο Τανταλος τω λιμω πιεζεται• ει γαρ ο πανουργος καρπον λαμβανειν βουλεται, οι κλαδοι του δενδρου υπο των ανεμων εις τα'ς υψηλας νεφελας του ουρανου αιρονται. Προσετι'υπερ,της κεφαλης μακρος λιθος εκ πετρας αρταεταν ο λιθος μεν ου πιπτει, ουδεποτε δε απαλλαγη εστιν του κινδυνου και του φοβου. Ο μεν Τανταλος δια την ασεβειαν πικρα ζημια εις αει πιεζεται, οι δε ανθρωποι τον νουν τη του Τανταλου ζημια προσεχουσι και εις την ευσεβειαν τρεπονται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati