Οι φιλοσοφοι λεγουσιν οτι ου χρη δειμαινειν τον θανατον δεινον γαρ ουκ εστιν. Ο θανατος μην τον βιον παυει, αλλα και αι λυπαι και αι μεριμναι του βιου συν τω θανατω παυλαν εχουσιν. Δικαιως ουν οι ποιηται λεγουσι τον θανατον των λυπων και των κακων ιατρον ειναι. Πολλακις λεγεται και η παροιμια τον θανατον και τιον υπνον αδελφους ειναν ο υπνος μεν γαρ τους πονους και τους κοπους της ημερας, ο θανατος δε τας λυπας του βιου αναπαυει• διοπερ ορθως ο θανατος ονομαζεται υπνος αιδιος. Οι αγαθοι ουν και οι δικαιον και οι σοφοι νομιζουσι τον θανατον φοβερον ουκ ειναι οι δε κακοι και οι αδικοι την τελευτην σφοδρα δενμαινουσιν εν Αιδου γαρ αι αμαρτιαι κολαζονται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati