Αι κοραι κατα την ακτην της θαλασσης καταβαινουσιν. Ενταυθα συν χαρα παιζουσιν, θυσιας τοις θεαις θυουσιν, παρα τας εκβολας του ποταμου βαδιζουσι και κογχας συλλεγουσιν. Εν μεσημβρια εσθιουσιν, ειτα υπερ της ψαμμης παλιν τη σφαιρα παιζουσιν. Εξαιφνης δε η σφαιρα εις την θαλασσαν εμπιπτει, και αι κοραι μεγαλος κραζουσι και κλαιουσιν. Ουχ εκας της ακτης νεανιας χιμαιρων αγελην βοσκει• τας των κορων οιμωγας ακουει και βοηθειαν παρεχει• εις την θαλασσαν αυτικα καταδυεται και μετα σπουδης νηχεται, την σφαιραν αναλαμβανει και ταις κοραις ανακομιζει. Αι κοραι την σπουδην και την τολμαν θαυμαζουσι και εγκωμιαζουσιν, και ουτως ου μονον την σφαιραν αναλαμβανουσιν, αλλα και την του νεα-νιου φιλιαν κταονται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati