Γαλη σιτου επιθυμια πανταχου περιτρεχει και εις χαλκειαν εισερχεται• εν τοις εργαλειοις ρινην ευρισκει, τροφην νομιζει και επιθυμητικως περιλειχει. Η μεν ρινη ουκ αναλισκεται, αλλα την της γαλης γλωσσαν ξυει, η δε ου παυεται. Αραχνη το της ρινης εργον βλεπει και λεγει• «Ληγε την ρινην αφρονως περιλειχειν σιδηρος γαρ, ου τροφη εστιν».Η δε γαλη τοις της αραχνης λογοις τον νουν ου προσεχει, εως η γλωσσα παντελως καταναλισκεται. Χελωνη αετον εν τω ουρανω βλεπει• ευθυς φθονω κατεχεται και πετεσθαι μανθανειν βουλεται. Ο αετος ουν το ζωον αναιρει και προς τον ηλιον αναπετεται, επειτα ανωθεν καταβαλλει. Η δε χελωνη εκ των νεφελων καταπιπτει και επι λιθου συντριβεται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati