Ανδρογεως, δ του Μινωος, επι τη ρωμη και ανδρεια θαυμαζεται, αλλα Αιγευς, ο της Αττικης δεσποτης, επιβουλευει τω Ανδρογεω και τους υπηρετας κελευει τον νεανιαν φονευειν. Μετα τον του υιου θανατον, ο Μινως ευθυς πλοια παρασκευαζει και τον πλουν εις την Αττικην πραττει. Οι δε θεοι τω της Αττικης λεω ουκ ευνοεουσι και λοιμον πεμπουσιν· ουτως οι Αθηναιοι εις αποριαν εμπιπτουσι και αναγκαζονται τω Μινω πειθεσθαι. Και ταττει ο Μινως τω των Αθηναιων λεω επτα νεανιας και επτα παρθενους εις Κρητην πεμπειν, τροφην τω Μινωταυρω και τα του υιου οστα εις της Κρητης νεων φερει.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati