Των παλαιων ποιητων πολλοι λεγουσι την των μακαριων νησον πλατειαν και τω καλλει θαυμαστην ειναι, ωστε πανταπασιν ομοιαν ειναι παραδεισω μεγαλω, καταφυτω παντοιοις δενδροις. Εχει δε πεδια μεν πλατεα και καρποφορα, δρη δε υψηλα, οθεν περιβλεπειν εξεστι απασαν την παραλιαν και την θαλατταν. Τα πεδια αρδευουσι ποταμοι πολλοι γλυκεσι και ψυχροις υδασιν . Παρα δε τους ποταμους εν δασεσι λειμωσι και πολλω υδατι καταρρυτοις απαλη ποα και καλα ανθη ηδειας οσμας αποπνεουσιν. Αλλοθι δε κηποι εισιν, εν οις καρποφορα φυτα πολλην τροφην παρεχει. Των ορων τα πολλα υλας εχει μεγαλας, εν αις υπο αμφιλαφων δενδρων πηγαι ρεουσι καθαραι ψυχρου και διαφανους υδατος. Πανταχου πιονα ζωα εστι και ορνιθων παντοια γενη, λιγυρα και χαριεσση φωνη αδοντων. Πασα δε η παραλια λουτρα εχει πολλα και ηδεα.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati