Η της Αττικης χωρα παντοιων ζωων γεμει. Ονομαστα εστι τα της Αττικης ζωα, δια αιγες, γυπες, γλαυκες και αλωπεκες. Οι της Αττικης οικηται αναριθμους αγελας προβατων και αιγων εχουσιν. Εν τη χωρα γαρ ευπορια τροφης ταις αιξι και τοις προβατοις εστιν προσετι τα προβατα μεν αρνους και ερια, αι αιγες δε εριφους και σαρκα παρεχουσιν. Οι γυπες μεν εν ταις υλαις διαγουσιν, πολλακις δε εριφους η αρνους αρπαζουσιν. Αι αλωπεκες μεν τω λιμω επαγομεναι εις τα ορνιθοβοσκεια λαθρα εισερχονται και τας αλεκτρυαινας σφαζουσιν ενιοτε δε τοις δικτυοις η ταις παγαις υπο των βουκολων η των θηρευτων αλισκονται. Η δε γλαυξ Ιερα εστιν Αθηνας· διο αι γλαυκες υπο των οικητων ου θηρευονται αλλα σεβονται, οτι την βουλην της θεας αποφαινουσιν. Αι της Αττικης υλαι ουν και πετραι γλαυκων μεσται εισιν. Εντευθεν και η παροιμια γιγνεταν «Γλαυκα εις Αθηνας».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati