Οι μαθηται εν ταις σχολαις την του Υλα αρπαγην εν ταις των ποιητων ωδαις ουτως αναγιγνωσκουσιν. Ο Υλας νεανιας εστιν εν τη της ηλικιας ακμη και συν τοις Αργοναυταις εις την του Αιητου βασιλειαν εισπλεει. Οτε δε οι Αργοναυται εις χωραν αφικνεονται ενθα κρηνη εστιν, εις γην καταβαινουσι και τον νεανιαν συν υδρια εις την κρηνην υδρευειν εκπεμπουσιν. Εν τη κρηνη δε ναιει Νυμφη, και νηχεται και ιλαρως αδει, και οτε ο Υλας τη κρηνη πλησιαζεται, η Νυμφη αυτικα ερωμανια κατεχεται. Ο νεανιας μεν ουν την υδριαν εις την κρηνην εμβαπτει, η δε Νυμφη τας αγκαλας περι της του νεανιου δερης περιβαλλει και εις δινην ελκει. Ως ο Υλας ουκ επανερχεται, οι Αργοναυται την υλην ενθα και ενθα διαβαινουσι και παντη διαζητεουσιν, αλλα τον νεανιαν ουκετι ανευρισκουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati