Ανευ της των ποιητων τεχνης η των νικων μνημη ου διαμενει. Οι ποιηται τας υλας μεν και τας κρηνας, τας φιλομηλας και τας θηρας, τας θεας και τας Νυμφας, μαλιστα δε τας των στρατιων και των αθλητων νικας ςιδουσιν. Μεγαλυνοντα μαλιστα αι νικαι προς τας των Περσων στρατιας. Οι Περσαι μεν γαρ επι την Αττικην συν υπερηφανια επιβαλλουσιν, ευθυς δε συν αισχυνη και ατιμια εις φυγην τρεπονται. Αι μεν στρατιαι υπερ της ελευθεριας μαχονται, και υπερ της χωρας και οικιων σωτηριας, οι δ' αθληται της δοξης και τιμης ενεκα. Αι των αθλητων παλαι εν ταις παλαιστραις η εν τη αγορα γιγνονται. Οι νεανιαι παρασκευαζονται σπουδαιως και της νικης εν ταις αγωνιαις επιθυμιαν εχουσιν. Οι νικηται τη ελαια στεφονται, και υπο των ποιητων εγκωμιαζονται. Και οι ποιηται τιμην και δοξαν ταις ωδαις ποριζονται, και τη τεχνη υπο των πολιτων θαυμαζονται· διοπερ και οι ποιηται στεφονται, ου μεντοι τη ελαια, αλλα τη δαφνη. Εν δε τη των ωδων αρχη οι ποιηται τας Μουσας προσευχονται· ανευ της των Μουσων βοηθειας γαρ τεχνη ουκ εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati