Ο ηλιος μεν ηδη κατεδυετο, οτε ο Φιλιππος την της οικιας θυραν ανεωγε και τους φιλους εις το συμποσιον εδεχετο. Δειπνον απλουν παρειχεν, και κατα το δειπνον ο δουλος οινον αφειδεως περιεφερεν. Εκ του γυμνασιου μεν ευθυς ηρχετο Φαιδρος ο παιδοτριβης· μετα την παλην ελαιου ετι ωζετο. Μινδαρος δε ο εκ Τροιας ξενος δωρα προσεφερεν. Ταχεως μεν οι συμποται ποτου τε και σιτου κορον ειχον, ο δε αοιδος Ομηρου στιχους καλους τε και ευκαιρους ηδεν. Ο οινος μεν τας μεριμνας εκοιμιζεν, τους δε λογους ο ποιητης ηγειρεν, ο δε κωμος ανυβριστως προυβαινεν. Οι γαρ του Φιλιππου φιλοι ουκ ακρατως ειχον εν τω ποτω, ουδε ακολαστως επινον ως οι Σκυθαι, αλλα καλοις υπεπινον εν υμνοις, ως λεγει ο ποιητης.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati