Η φιλια των θεων δωρον εστιν. Οι φιλοι γαρ εν ταις ευτυχιαις μεν ου φθονεουσιν αλλα συγχαιρουσιν, εν ταις δυστυχιαις δε ουκ απαλλασσονται αλλα συγκλαιουσι και παραμυθιαν παρεχουσιν, εν τοις κινδυνοις δε τοις λογοις θαρρυνουσιν. Και οι θεοι τας φιλιας ου καταφρονεουσιν αλλα θεραπευουσιν. Τοιγαρουν ου δει τους φιλους εν ταις συμφοραις καταλειπειν. Οι λογοι πολλακις τας καρδιας των φιλων εν δυσχερεια παρακαλεουσιν αι παροιμιαι γαρ λεγουσιν· «Οι των φιλων λογοι τας των ψυχων νοσους θεραπευουσιν», και· «Ει φιλον εχεις, θηραυρον εχεις». Εως μεντοι εν τη ευτυχια εσμεν ολιγον δεομεν της φιλιας· οτε δε η μοιρα τον ολβον απειργει και την δυστυχιαν στελλει, τοτε μαλιστα φιλων δεομεθα. Οι φιλοι μεν ουν ως αδελφοι εισιν, τας δε φιλιας αι συμφοραι δοκιμαζουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati