Ερμης, βουλομενος την Τειρεσιου μαντικην πειραν ει αληθης εστιν, εκλεπτεν αυτου τους βοας εξ αγρου και προς αυτον εις αστυ ηκεν, ομοιουμενος ανθρωπω, και επεξενουτο. Παραγγελλομενης δε τω Τειρεσια της του ζευγους απωλειας, παραλαμβανων τον Ερμην ηκεν εις το προαστειον, ως οιωνον περι της κλοπης σκεπτοιτο. Και ο Ερμης το μεν πρωτον θεωμενος αετον, εξ αριστερων επι δεξια πετομενον, απηγγελλε τω Τειρεσια. Του δε λεγοντος μη προς αυτους τουτο ειναι, εκ δευτερου ορων κορωνην επι δενδρου καθεζομενην και ποτε μεν ανω βλεπουσαν ποτε δε εις γην κυπτουσαν, εδηλου τω Τειρεσια. Ο δε υποτυγχανων ελεγεν· «Αλλ' η κορωνη ορκον ομνυει τον τε ουρανον και την γην, οτι, ει θελεις, τους εμους βοας απολαμβανω».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati