Ανθρωποι μεν επι μεσου του ποταμου σαγηνην εβαλλον ινα Ιχθυς αλιευοιεν και εν τη αγορα πιπρασκοιεν πιθηκος δε αφ' υψηλου δενδρου το πραγμα εσκοπειτο. Αμα μεσημβρια οι ανθρωποι την σαγηνην επι της ακτης ειων και μικρον απηλλασσοντο ως αριστωεν εν τω μεταξυ δε ο πιθηκος απο του δενδρου καταβαινει και τους ανθρωπους μιμεισθαι πειρα (λεγουσι γαρ τον πιθηκον μιμητικον ζωον ειναι). Οτε δε των δικτυων εφαπτεται, ο πιθηκος συλλαμβανεται και πνιγεσθαι κινδυνευει. Τοτε ουν λεγει· «Δικαια πασχω απειρος γαρ της αλιευτικης τεχνης ων, τους αλιεις μιμεισθαι ανοητως επεχειρουν». Ο λογος δηλοι οτι το αγνωστον τεχνην μελεταν ου μονον ασυμφορον, αλλα και ολεθριον εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati