Γεωργος ηλιθιος εκ του αγρου δομονδε συν τω ιδιω ονω ανερχεται. Ο δ' ονος επιπονως βαδιζει δια το χαλεπον φορτιον εν τω φορμω γαρ οι του αγρου καρποι και τα γεωργικα οργανα εισιν. Ο γεωργος ουν τον πονεομενον ονον οικτειρει και λεγει· «Νυν ολιγην αναπαυλαν τω ζωω παρεχειν βουλομαι, τα οργανα επι τοις ωμοις αναλαμβανομενος». Ευθυς ουν ενια μεν των οργανων επι τοις ωμοις αναλαμβανει, επειτα δε επι τον ονον αναβαινει. Και ειρωνικως ο ονος· «Σαφως πανολβιος ειμι, οτι ο δεσποτης αγαθος και φιλοζωος, ου μαγειρος εστιν».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati