Ο ανεμιαιος χειμων απο του ουρανου απερχεται, και ιδου λαμπει η λαμπρα ωρα του πολυανθεμου εαρος. Η ευκαρπος γη τη χλωρα ποα περιστεφεται και τα δενδρα νεα και απαλα φυλλα αποφαινει. Οι λειμωνες την ψυχραν της εω δροσον πινουσι και θαλλουσιν και τα ροδα εν τοις κηποις θαλλει. Ο ποιμην μεν εν τοις ορεσι συριζει, ο αιπολος δε τοις νεογνοις εριφοις των αιγων επιτερπεται. Ηδη οι ναυται εκ των λιμενων απερχονται και την θαλασσαν ταις ναυσι διαβαινουσιν επι τοις κυμασι τω του Ζεφυρου ουριω πνευματι φερομενοι. Πανταχη εορτη και χαρα εστιν. Αι φιλοπονοι μελισσαι το μελι εργαζονται και τον λευκον κηρον κατασκευαζουσιν. Αι αηδονες μεν εν ταις υλαις αδουσιν, αι χελιδονες δε αμφι τα των πολεων μελαθρα, οι κυκνοι δε επι ταις των ποταμων οχθαις, αι αλκυονες δε περι κυμα θαλασσης. Οι νεανιαι και αι κοραι, τας κεφαλας τω κισσω περιστεφομενοι, εν τοις λειμωσιν η εν τοις ορεσι τω φερεσταφυλω Διονυσω ευαζουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati