Ουχ ολοι οι ανθρωποι την ζωην κακον ειναι νομιζουσιν, οτι αφθονα αγαθα τον ανθρωπινον βιον Ευφραινει. Χειμωνος μεν γαρ των εργων αναπαυσις και αργια, θερους δε ευδια, σχολη και οδοιποριαι. Εν τοις δομοις μεν ειρηνη και ευδαιμονια, εν τη αγορα δε ευδοξια, τιμαι και λαμπραι πραξεις συν τοις φιλοις. Ειτα δε εν τοις αγροις μεν το της φυσεως καλλος, υγιεια και παντοδαποι καρποι, εν δε τη θαλασση κερδος. Επι δε της ξενης χωρας, ει μεν πλουσιος ει, κλεος· ει δε χρηματα ουκ εχεις, μονος γιγνωσκεις. Εχεις γαμον; Ολβιος ο οικος· η χρηστη γυνη γαρ το του οικου φως εστιν. Γυναικα ουκ εχεις; Ελαφρος ο βιος και αφροντιστος. Τα τεκνα μεν χαρα, αφροντις δε ο απαις βιος. Τελος δε η νεοτης μεν κρατερα και ραθυμος· το γηρας δε φρονιμον και ησυχον. Τοις ανθρωποις ουν αιρετον εστι ταις του ηλιου αυγαις χαιρειν η μηδαμως γιγνεσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati