Εν Ανδου ο Πλουτων και η Περσεφονη βασιλευουσι και των ολων την αρχην εχουσιν. Και δυο δικασται εισιν, Μινως τε και Ταδαμανθυς, Διος υιοι. Ουτοι, τας ψυχας εκ της γης καταβαινοντας δοκιμαζοντες, τα αμαρτηματα και τας ευεργεσιας εκαστου σπουδαιως επισκεπτονται. Ωσπερ γαρ τα τραυματα εν τοις σωμασιν ουλας καταλειπει, ουτω και τα κακουργηματα τυπους εν ταις ψυχαις εγχαρασσει. Οι δικασται ουν τους αγαθους μεν των ανδρων και τους δικαιους καθαπερ εις αποικιαν εις το Ηλυσιον πεδιον πεμπουσιν, ενθα αι ψυχαι χαιρουσι συνεχει ευδαιμονια. Οι πονηροι δε εις τον χωρον των ασεβων πεμπονται, ενθα κολαζονται και αικιζονται εις αιει παντοδαποις στρεβλωσεσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati