Παρις, ο του Πριαμου, του της Τροιας βασιλεως, εις Λακεδαιμονα αφικνειτο και παρα τω Μενελεω εξενιζετο. Ελενη δε, η του Μενελεω γυνη, Παριδος ερωσα, συν τω εραστη δια την θαλασσαν εις την Τροιαν εφευγεν. Ο Μενελεως ουν, τον ανοσιον ξενον τιμωρειν βουλομενος, μεγιστον στρατευμα συν Αγαμεμνονι τω αδελφω συνηγειρε και εις Τροιαν απεπλει. Εννεα μεν ενιαυτους διεμενεν ο πολεμος, και το τελος ουκ εφαινετο. Οτε δε ο μεν Εκτωρ υπο του Αχιλλεως εφονευετο, ο δε Αχιλλευς υπο του Παριδος, ουδε τοτε η τελευτη εγιγνετο. Τω δε δεκατω ετει οι Ελληνες τη Αθηνας συμβουλη ξυλινον ιππον ωκοδομουν. Προσεποιουντο μεν τον ιππον δωρον ειναι τοις θεοις, ενδον δε οι κρατιστοι των στρατιωτων ενοπλοι κρυπτοι ησαν. Νυκτος δε, ως οι Τρωες εκαθευδον, εκ της κοιλης του ιππου γαστρος εξηρχοντο οι Ελληνες, τους προμαχους εν υπνω κατελαμβαναν και την πολιν αναστατον εποιουν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati