Φασιν γουν τον Κοδρον παραγγειλαντα τοις Αθηναιοις προσεχειν οταν τελευτηση τον βιον, λαβοντα πτωχικην στολην οπως αν απατηση τους πολεμιους, κατα τας πυλας υπεκδυντα φρυγανα συλλεγειν προ της πολεως, προσελθοντων δ' αυτω δυοιν ανδρων εκ του στρατοπεδου και τα κατα την πολιν πυνθανομενων, τον ετερον αυτων αποκτειναι τω δρεπανω παισαντα· τον δε περιλελειμμενον, παροξυνθεντα τω Κοδρω και νομισαντα πτωχον ειναι, σπασαμενον το ξιφος αποκτειναι τον Κοδρον. Τουτων δε γενομενων οι μεν Αθηναιοι κηρυκα πεμψαντες ηξιουν δουναι τον βασιλεα θαψαι, λεγοντες αυτοις απασαν την αληθειαν· οι δε Πελοποννησιοι τουτον μεν απεδοσαν, γνοντες δ' ως ουκετι δυνατον αυτοις την χωραν κατασχειν απεχωρησαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati