Οι γεωργοι των σταχυων ηδιον ορωσι τους νευοντας επι την γην, τους δ' υπο της κουφοτητας αιρομενους ανω κενους ηγουνται. Ομοιως και των βουλομενων φιλοσοφειν οι μαλιστα κενοι, και ως σταχυες βαρος ουκ εχοντες, αγαλλονται και μεγα φρονουσι δια τον πωγωνα και τον τριβωνα ευθυς γαρ βαδισμα εχουσι και προσωπον υπεροψιας και ολιγωριας μεστον. Ειτα δε, αρχομενοι πληρουσθαι και καρπον απο των λογων και της σοφιας συλλεγειν, το σοβαρον και φλοιωδες λειπουσιν. Και καθαπερ οτε τα αγγεια το υδωρ δεχεται ο εντος αηρ εξερχεται, ουτως οτε οι μαθηται των αληθινων αγαθων πληρουνται το οιημα μαλακωτερον γιγνεταν παυομενοι γαρ του μεγα φρονειν δια τον πωγωνα και τριβωνα, την ασκησιν επι την ψυχην μεταψερουσι και τη σκληροτητι προς εαυτους μαλιστα χρωνται, τοις δ' αλλοις πραοτερον εντυγχανουσιν οι αληθως φιλοσοφοι γαρ ουκ υπερηφανοι εισιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati