Οτε ελεγετο τον Φιλιππον προς την πολιν ηδη επελαυνειν, παντες οι Κορινθιοι εταρασσοντο και εν εργω ησαν, ο μεν τα οπλα επισκευαζων, ο δε λιθους παραφερων, ο δε υποικοδομων τα τειχη, ο δε επαλξιν υποστηριζων, ο δε αλλος αλλο τι των χρησιμων υπουργων. Ο δε Διογενης, ορων ταυτα, επει ουδεν αλλο ποιειν ειχεν (ουδεις γαρ αυτω εις ουδεν εχρητο) σπουδη μαλα και αυτος τον πιθον εκυλινδεν, εν ω ετυγχανεν οικων, ανω και κατω του Κρανειου. Και τινος των συνηθων ερομενου· «Τι ταυτα ποιεις, ω Διογενες;» «Κυλινδω», εφη, «και εγω τον πιθον, ως μη δοκω μονος αργειν εν τοσουτοις εργαζομενοις».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati