Σκιπιων ο Αιμιλιανος υπο της βουλης εξεπεμπετο μετα βουλευτων τινων ως πολεων και εθνων και βασιλεων επισκοπος, ινα εφορωη, ως λεγει Ομηρος, «ανθρωπων υβριν τε και ευνομιην». Ηκεν ουν και εις Αλεξανδρειαν μετα δε την αποβασιν εκ της νεως βαδιζοντος του Σκιπιωνος κατα της κεφαλης εχοντος το ιματιον, οι Αλεξανδρεις περιθεοντες αυτον ηξιουν αποκαλυπτεσθαι και το προσωπον αποφαινειν. Του δε βασιλεως μολις αμιλλωμενου τοις Ρωμαιοις βαδιζουσι δι αργιαν και τρυφην του σωματος, ο Σκιπιων ατρεμα προς Παναιτιον ψιθυριζων ελεγεν «Ιδου, ηδη τι απολαυουσιν απο της επιδημιας ημων οι Αλεξανδρεις· δι ημας γαρ ορωσι τον αυτων βασιλεα περιπατουντα».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati