Ευρυσθευς εκελευε τον Ηρακλεα τα χρυσα μηλα αφαιρεισθαι και αυτω κομιζειν α η Γη, του Διος την Ηραν γαμουντος, την θεαν εδωρειτο. Το των μηλων δενδρον μεν εν κηπω τινι ην παρα τω του Ατλαντας ορει, τον δε κηπον εφυλασσε δρακων, ω εκατον μεν κεφαλαι ησαν, φοβερωτατος τοις ανθρωποις τε και τοις θεοις. Οτι δε ο δρακων ικανος ουκ εδοκει τα μηλα φυλασσειν, η Ηρα εις τον κηπον και τρεις Νυμφας επεμπεν, της Νυκτος θυγατερας, Εσπεριδας καλουμενος, αι επωδαις χρωμεναι σκοτειναις φοβεραι μεν ησαν, προς δε τουτοις τα παντα σκοτω κρυπτουσαι ουκ ειων τα χρυσα μηλα απο των κοινων διαιρεισθαι. Ο δε Ηρακλης εις τον κηπον αφικνειτο και μετα μακραν αναζητησιν τα χρυσα μηλα, βοηθουντος αυτου του Ατλαντος, αφηρειτο και τω Ευρυσθει εκομιζεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati