Νομιζω τους ανθρωπους ουκ εν τω οικω τον πλουτον και την πενιαν εχειν, αλλ' εν ταις ψυχαις. Πολλοι μεν ιδιωται πανυ πολλα εχοντες χρηματα, ουτω πενεσθαι ηγουνται, ωστε παντα μεν πονον, παντα δε κινδυνον υποδυονται, ινα πλειονα κτωνται γιγνωσκω δε και αδελφους οι, τα ισα εχοντες, ο μεν αυτων ταρκουντα εχει και τα περισσευοντα της δαπανης, ο δε του παντος ενδειται αισθανομαι δε και ενιους τυραννους ουτω πειναν χρηματων, ωστε ποιουσι πολυ δεινοτερα των απορωτατων. Τουτους μεν ουν εγωγε και πανυ οικτειρω της αγαν χαλεπης νοσου· ομοια γαρ μοι δοκουσι πασχειν ωσπερ ει τις, πολλα εσθιων, μηδεποτε εις κορον γιγνοιτο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati