Απο του μυρμηκος μεν την φιλοπονιαν, απο δε της μελισσης και την φιλοπονιαν μανθανε και την φιλανθρωπιαν. Και γαρ αυτη ουχ εαυτη μαλλον η ημιν πονει και ταλαιπωρειται καθ' εκαστην ημεραν τοδε γαρ μαλιστα ιδιον αληθινου φι­λανθρωπου εστιν, το μη τα εαυτου αλλα τα των αλλων αγαθα ζητειν. Ωσπερ ουν η μελισσα παντας τους λειμωνας περιπετεται, ινα ετοιμην αλλω παρασκευαζη την τραπεζαν, ουτω δει και σε, ω νεανια, χρησιμον γιγνεσθαι τοις αλλοις. Ουχ ορας οτι δια τουτο μαλιστα των αλλων ζωων εντιμοτερα η μελισσα εστιν, ουχ οτι πονει, αλλ' οτι τοις αλλοις πονει; Και γαρ ο μυρμηξ και η αραχνη πονουνται και ταλαι­πωρουνται, αλλ' αχρεια ζωα εισιν, διοτι εαυτοις μονον εργαζονται, το δ' αυτων εργον ημιν ουδαμως χρησιμον εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati