Πρωτον μεν και μικροτατον μετρον οι Ελληνες τον δακτυλον εχουσιν. Διο Αλκαιος ο ποιητης δακτυλον την ημεραν ονομαζει, ως βραχιστην αυτην δηλων. Ει δε εκκαιδεκα συντιθεμεν δακτυλους, ενα εχομεν ποδα. Πηχυς δ' εκ τεσσαρων και εικοσι δακτυλων εστιν. Μικρον ετι μετρον ο πηχυς, ως εκ του Μιμνερμου αναγιγνωσκομεν λεγοντος· «Πηχυιον επι χρονον ανθεσιν ηβης τερπομεθα». Ει ουν μετρεισθαι δει μηκος μακροτερον βηματι χρωμεθα, δ' εστι δυο ποδες και ημισυς, η οργυια, δ' εστι εξ ποδες, η καλαμω ο εστι δεκα ποδες. Εκατον μεν ποδες δεκα δε καλαμοι πλεθρον εισιν, εξακοσιοι δε ποδες σταδιον. Εκ μεν δυοιν σταδιοιν διαυλος γιγνεται, εκ δε τεσσαρων το ιππικον, δ' εστι μηκος ικανον τοις ιππικοις δρομοις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati