Τα του Ομηρου επη το τελειοτατον μετρον εχει, τουτεστι το εξαμετρον, δ' ουτως ονομαζεται οτι εις εκαστος στιχος εξ ποδας εχει. Τουτων των ποδων ο μεν εστιν εκ δυοιν συλλαβων μακρων, σπονδειος λεγομενος, ο δ' εκ τριων, μιας μακρας και δυοιν βραχειων, ος λεγεται δακτυλος. Οι δε ποδες αλληλοις ισοχρονοι εισιν αι γαρ δυο βραχειαι συλλαβαι μιας μακρας χρονον εχουσιν. Εν δε τω εξαμετρω ο πεμπτος πους μεν εις το επιπαν δακτυλος εστιν, ο δε εκτος σπονδειος η τροχαιος· ο δε τροχαιος πους εστι δυοιν συλλαβων, μιας μακρας και μιας βραχειας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati