Διονυσιος ο δευτερος, του προτερου υιος, την αρχην ειχεν ευ μαλα ισχυραν. Νηες μεν αυτω ησαν ουκ ελαττους των τετρακοσιων, εξηρεις και πεντηρεις· πεζων δε δυναμις ην ες δεκα μυριαδας, ιππεις δε εννεακισχιλιοι. Η δε πολις των Συρακοσιων ειχε λιμενας μεγιστους και τειχος υψηλοτατον, σκευη δε ετοιμα ναυσιν αλλαις πεντακοσιαις, και εθησαυριζε σιτον ες εκατον μεδιμνων μυριαδας. Προσετι δε εν τη πολει οπλοθηκη ην πληρης ασπιδων και μαχαιρων και δορατων και θωρακων και καταπελτων ο δε καταπελτης εξευρημα ην αυτου του Διονυσιου. Ο τυραννος μεν εν τοις πρωτοις χρονοις εβασιλευε μετα σωφροσυνης και μετριοτητος, και συμβουλον ειχεν αυτον τον Πλατωνα τον φιλοσοφον, υστερον δε βιαιος και ωμος εγιγνετο· διο μετα εικοσι δυοιν ετων βασιλειαν ηναγκαζετο εις Κορινθον φευγειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati