Ανθρωπος δειλος το εθος και ατολμος ονον ευκολον και πραον εν χωριδιφ νεμει. Εξαιφνης δε λεγεται τους πολεμιους εις την χωραν επιβαλλειν ο ανθρωπος ουν περιφοβος τα αυτου αγαθα συλλεγει και επειτα, φευγειν μελλων, τον Ονον παρακα­λει μη οκνειν αλλ' ευθυς επεσθαι αυτω. Ο δε ονος ησυχως την ποαν τρωγων διατε­λει και ου παυεται εσθιειν αλλα, επει ο δεσποτης προσλιπαρει αυτον ικετευειν μη βραδυνειν, τελος πυνθανεταν· «Μων οι πολεμιοι αναγκασουσι με δυο φορτια φερειν;». Επει δε εκεινος ου λεγει, τοτε ο ονος· «Τι ουν του δεσποτου μοι μελει, ει εν μονον φορτιον βασταζειν διατελεσω;».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati