Ανηρ τις πενης και απορος βουτυρον και μελι εν αγγειω εις την αγοραν εφερεν, και αμα βαδιζων καθ' εαυτον ελογιζετο τοιαδε λεγων· «Νυν μην το τοιουτο βουτυρον και μελι πωλησω, και δια του τιμηματος δεκα αιγας αγορασομαι, αι πλειστους εριφους αποτεξουσι μοι, δι ων εξωνησομαι βοας εκατον, και οι αυτων αρουρας κατασπερω, και εκ των καρπων αφνειος γενησομαι, και μεγαλην οικιαν εγερω και δουλους εξωνησομαι, και γυναικα γαμω λαμπροτατην, ητις καιδα τεξεται, αρρηνα, και τουτον καλεσω Παγκαλον, και αυτον παιδευσω ως δει, και ειπερ τουτον θεασομαι αμελουντα, ταυτη τη ραβδω τονδε τον τροπον τυψω». Και αμα ταυτα λεγων τυπτει τη ραβδω τον αερα· κρουει δε δι αυτης απερισκεπτως τα αγγεια, χεων μεν το βουτυρον και το μελι, το δε κενον οναρ διαφθειρων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati