Σολων, ο κλεινος των Αθηναιων νομοθετης, επαυσε τος των πολιτων διαφορας, και τα βιαια των δυναστειων εκωλυσεν, και τα αριστα εν τοις σωφρονεστατοις νομοις συνεβουλευσεν. Ενδοξον δε εν τοις μαλιστα μνημονευεται οτε, μανιαν προσποιησαμενος ως μη θανατφ ζημιοιτο, τους πολιτας επεισε της Σαλαμινος περι προς τους Μεγαρεας στρατευεσθαν οι μεν Αθηναιοι τους Μεγαρεας ενικων και την Σαλαμινα ανελαμβαναν, ο δε Σολων μεγαλης δοξης ετυγχανεν. Του δε Σολωνος ετι μειζον εγκωμιαζομεν την πολιτειαν, η τοις Αθηναιοις μεγιστων αγαθων αιτια και γεννητειρα ην. Οι δ' Αθηναιοι, εως ο Σολων εβιωτευσεν, ουκ αει επιστευον αυτω, και ενιοι αυτου κατεγελωντο και εσκαπταν οτε δ' ετελευτησεν, εδακρυσαν αυτον και ετισαν ως θεον τας δε αυτου ποιησεις εθαυμασαν και τους νομους επιμελως διεφυλαξαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati