Ανθρωπος πενης, νοσων και μελλων αποθνησκειν, επειδη οι ιατροι ελεγον μη σωτηριαν ειναι αυτω, τους θεους επεκαλει και εκατον βοων θυσιαν υπισχνειτο αυτοις, ινα την υγιειαν αυτω παλιν παρεχοιεν. Την δε τοιαυτην υποσχεσιν ακουσασα, η γυνη ερωτησεν· «Που σοι ταυτα εσται, εαν υγιανης;». Ο δε ελεγεν· «Σιωπα, γυναι, μη οι θεοι ακουωσιν ταυτα υπισχνουμαι οπως με ιωνται. Εαν υγιανω, τοις θεοις ομολογησω μη εχειν α επηγγελλον». «Αλλα δυνατον εστι παλιν σε νοσειν». «Τοτε αλλοις θεοις προσευξομαι, οι εμε ου γιγνωσκουσιν». Αλλα μετ' ολιγας ημερας ο ασεβεστατος ανθρωπος βιον μετηλλαξεν. Τον αυτον τροπον οι ανθρωποι πολλακις, την των θεων δυναμιν ουκ αγνοουντες, αυτους αυτοις ιλεως ποιειν δολοις εθελουσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati