Εν αυτη δε τη πολιτεια ουκ εκεινους οψει λαμπρους, τους εν πλουτω και τρυφη και περιουσια, αλλα τους εν πενια, τους εν ευτελεια, τους εν ατυφω ζωντας βιω. Παρα μεν τοις Αθηναιοις Αριστειδης, ον και τελευτησαντα η πολις τιμωμενον και θαυμαζομενον υπο των πολιτων δημοσια εθαψεν, και πλουτω και γενει και τρυφη και δυναμει λογων και ρωμη σωματος και ευγενεια και τοις αλλοις πασιν Αλκιβιαδου κρατουντος τοσουτο λαμπροτερος ην, οσον παιδιου τινος ευτελους φιλοσοφος θαυμαστος. Παρα δε τοις θηβαιοις Επαμεινωνδας, εις εκκλησιαν καλουμενος και δια τουτο ου δυνατος ων ελθειν, οτι αυτω το ιματιον εν τω πλυνω ην και ετερον ουκ ειχε, παντων των γενομενων αυτοθι στρατηγων επισημοτερος ην. Ου τοινυν εν τοποις τα της λαμπροτητας και της περιφανειας, ουδε εν ιματιοις, ουδε εν αξιωματι, ουδε εν δυναστεια, αλλ' εν τη αρετη ψυχης και φιλοσοφια μονον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati