Βασιλει τινι τρεις θυγατερες ησαν ων η νεωτερα, Ψυχη το ονμα, ουτως καλη ην, ωστε μια των θεων νομισθηνσι. Διοτι Αφροδιτη αγανακτησασα, και φοβηθεισα μη το αυτης γερας αφαιρεθησοιτο υπο θνητης παρθενου, τον υιον τον Ερωτα εκελευσε Ψυχην τιμωρησασθαι. Ο θεος ουν την παρθενον, ανεμοις υπερηταις χρωμενος, εις τα αυτου βασιλεια μετηνεγκεν. Εν τοις βασιλειοις η Ψυχη πασι μεν αγαθοις ηδετο, ουδεν δε αλγος επασχεν, υπο μεν των οικετων θεραπευομενη, υπο δε του Ερωτος φιλουμενη, ουποτε μεντοι εαυτον παρεχοντος οφθηναι. Προβαινοντος δε του χρονου, αι της Ψυχης αδελφαι ανευρουσαι αυτην και πυθομεναι περι της αυτης τυχης, υπο φθονου την υποψιαν τη κορη ενεβαλον τον αγνωστον νυμφιον τω οντα θηριον ειναι, υφ' ου αναιρεθησεται. Ταυταις ταις διαβολαις παροξυνθεισα η Ψυχη, επελθουσης της νυκτος, λυχνον αναψας, καθευδοντα τον γαμετην εβλεψεν εκ δε του λυχνου σταγων ζεστος πεσων κατεκαυσε τα ακρα του θεου πτερα, ο δε ευθυς εκ του αλγους ηγερθη τε και ηφανισθη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati