Διονυσιος, δεκα ενιαυτους αρξας των Συρακουσιων, υπο Διωνος ηττηθεις, της μεν τυραννιδας απεστερηθη και εφυγαδευθη εκ της Σικελιας, μετα δε αλλους δεκα ενιαυτους ηκων, της πολεως αυθις εκρατησεν. Των δε πολιτων οι μεν εν τη πολει μενοντες εδουλευον τω τυραννω ουδεποτε και προτερον επιεικει γενομενω, τοτε δε υπο συμφορων απαγριωθεντι την ψυχην, οι δε βελτιστοι και γνωριμωτατοι φυγαδευθεντες, ορωντες την εαυτων πολιν βλαβεισαν και την ελευθεριαν διαφθαρεισαν, εξηρχοντο εκ των Συρακουσων και επετρεψαν εαυτους Ικετη τω των Λεοντινων δυναστευοντι. Ο δε προσποιουμενος σπευσειν οπως η μεν του Διονυσιου τυραννις καταλυθησεται, αι δε Συρακουσαι ελευθερωθησονται, αξιολογον δυναμιν παρασκευασας, εστρατευσεν επι τον τυραννον. Μετα δε ου πολυν χρονον ο Διονυσιος κρυφα εκχωρησας της πολεως, χρηματα ολιγα εχων, επεραιωθη εις Κορινθον, εκει δε εν απορια διεζη το λοιπον του βιου.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati