Χαβριας, καταδρομων την Λακωνικην και λειαν πολλην αρπασας, Σπαρτιατων εκβοηθησαντων, ων Αγησιλαος ηγειτο, συναγαγων τους στρατιωτας επι λοφον υψηλον, τα σκευοφορα και τους αιχμαλωτους αγαγων επι το οχυρωτατον περιεστρατοπεδευσεν. Χαβριας παρηγγειλεν ως πλειστα πυρα καηναι δια νυκτος και περι δευτεραν φυλακην παρηγγειλε τα μεν υποζυγια και τα βοσκηματα καταλιπειν, αυτους δε αναχωρειν κατα το οπισθεν μερος του λοφου. Οι μεν δη λαθοντες ανεχωρησαν, οι δε Λακωνες το τε πυρ ορωντες της τε φωνης των υποζυγιων ακουοντες, μενειν τους Αθηναιους νομιζοντες, υπο την εω διασκβυασαμενοι προς την μαχην, συνθημα λαβοντες τω λοψω πρασηγον. Επει δε εγγυς γενομενοι κενον το στρατοπεδον ειδον, ανεβοησεν ο Αγησιλαος· «Αριστυς γε στρατηγος Χαβριας».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati