Υστατος των Αθηναιων βασιλευς Κοδρος εγενετο, oς υπερ της πατριδος εαυτον γενναιως καθιερωσεν. Εμβαλοντων γαρ των Πελοποννησιων εις την Αττικην, και του θεου αυτοις ανελοντος οτι την παλιν αιρησουσιν εαν μη τον Αθηναιων βασιλεα αποκτεινωσιν, ταυτα ο Κοδρος μαθων, τοις πολιταις παρηγγειλε προσεχειν οταν τον βιον αυτος τελευτηση. Λαβων δε πτωχικην στολην, οπως αν απατηση τους πολεμιους, κaτα τας πυλας υποδυς, φρυγανα προ της πολεως συνελεγεν προσελθοντων δ' αυτω δυοιν ανδρων εκ του στρατοπεδου και τα κατα την πολιν πυνθανομενων, τον ετερον αυτων απεκτεινε, τω δρεπανω προσπεσων ο δε περιλελειμμενος, τω Κοδρω παροξυνθεις και νομισας αυτον πτωχον ειναι, σπασαμενος το ξιφος απεκτεινεν αυτον. Τουτων δε γενομενων, οι μεν Αθηναιοι κηρυκα πεμψαντες ηξιουν δουναι τον βασιλεα θαψαι, λεγοντες αυτοις απασαν την αληθειαν οι δε Πελοποννησιοι τουτον μεν απεδοσαν, γνοντες δε ως ουκετι δυνατον εσεσθαι αυτοις την χωραν κατασχειν, απεχωρησαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati