Εκτισμενων των Θηβων τε και κατωκισμενης της χωρας τοις πολεμισταις τοις εκ των δρακοντος οδοντων γεγενημενοις, ο μεν Καδμος την βασιλειαν παρελιπε τω της θυγατερας υιω Πενθει, ος ατε νεος ων εβασιλευε μεγα φρονων επι ταις εαυτου δυναμεσι των τε φρενων τε και του σωματος. Περι τουτους τους χρονους δε συνεβη τον Διονυσον απο των Θρακων εις Θηβαιους αφιχθαι, ινα και ενθενδε τιμων τε και ευσεβειας τυχοιτο, τα αυτου μυστηρια αποφηνας και τα οργια διδαξας. Των δε γυναικων μεμηνυιων υπο του Διονυσου και εις τα ορη αναβεβηκυιων καιπερ χειμωνας οντος, ο μεν Πενθεις τον Διονυσον εν δεσμοις ειρξεν ο δε θεος παραυτικα των δεσμων λελυμενος αυτον τον βασιλεα μανηναι εποιησεν. Ουτως εμφανως υποσχομενος μεν τω Πενθει οτι τας μαιναδας, δ' εστι τας αυτω συνεπομενας γυναικας, εν ορεσι βακχευουσας οψεται, κρυφη δ' επιβουλευσας αυτω, οπως ως κακιστα αποθανοι, τον βασιλεα εις ορος ηγμενον ταις βακχαις προυβαλεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati