Φασιν οτι Μινως Δαιδαλον και Ικαρον τον υιον αυτου καθειρξε δια τινα αιτιαν, Δαιδαλος δε, ποιησας πτερυγας αμφοτεροις προσθετος, εξεπτη μετα του Ικαρου. Νοησαι δε ανθρωπον πετομενον, αμηχανον, και ταυτας πτερυγας εχοντα προσθετος. Το ουν λεγομενον ην τοιουτον. Δαιδαλος ων εν τη ειρκτη καθεις εαυτον δια θυριδος και τον υιον κατασπασας, σκαφιδι εμβας, απηει. Αισθομενος δε ο Μινως πεμπει πλοια διωξοντα. Οι δε ως ησθοντο διωκομενοι, ανεμου λαβρου και φορου οντος, πεταμενοι εφαινοντο· ειτα, πλεοντες ουριω Κρητικω νοτω, εν τω πελαγει περιτρεπονταν και ο μεν Δαιδαλος περισωζεται εις την γην, ο δε Ικαρος διαφθειρεται, εκβληθεντα δε υπο των κυματων ο πατηρ εθαψεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati