Le versioni di greco di Esopo e le traduzioni in italiano

Κωνωφ προς λεοντα ελθων ειπεν· « Ουτε φοβουμαι σε, ουτε δυνατωτερος μου ει· ει δε μη, τις σοι εστιν η δυναμις; Οτι ξυεις τοις ονυξι, και δακνεις τοις οδουσι; Τουτο και γυνη τω ανδρι μαχομενη ποιει. Εγω δε λιαν υπαρχω σου ισχυροτερος· ει δε θελεις, ελθωμεν και εις πολεμον». Και σαλπισας ο κωνωφ ενεπηγετο, δακνων τα περι τας ρινας αυτου ατριχα προσωπα. Ο δε λεων τοις ιδιοις ονυξι κατελυεν εαυτον, εως απηυδησεν. Ο κωνωψ δε, νικησας τον λεοντα και σαλπισας και επινικιον ασας, επτετο, και αραχνης δεσμω εμπλακεις, εσθιομενος απωδυρετο, πως μεγιστοις πολεμων υπο ευτελους ζωου, της αραχνης, διεφθαρ...

Παις εκ διδασκαλειου την του συμφοιτητου δελτον ανελομενος τη μητρι εκομισε· της δε ου μονον ουκ επιπληξασης, αλλα και επαινεσασης αυτον, εκ δευτερου ιματιον κλεψας, ηνεγκεν αυτη, και ετι μαλλον εκεινη απεδεξατο. Ως δε νεανιας εγενετο, και τα μειζονα επεχειρει κλεπτειν. Ληφθεις δε ποτε επ' αυτοφωρω και περιαγκωνισθεις , επι τον δημιον απηγετο. Της δε μητρος επακολουθουσης αυτω και στερνοκοπουμενης, ο νεανιας ειπε βουλεσθαι τι αυτη ειπειν προς το ους. Της δε προσελθουσης, ταχεως επελαβετο του ωτος αυτης, και απεκοψε ης οε κατηγορουσης αυτον ως ουσσερη, εκεινος εφη· «Αλλα τοτε, οτε σοι πρωτον...

Οδοιπορος, πολλην οδον ανυων, ηυξατο τουτων α αν ευρη το ημισυ τω Ερμη απονεμειν. Περιτυχων δε πηρα, εν η αμυγδαλα τε ησαν και φοινικες, ταυτην αναιρειται, οιομενος αργυριον ειναι. Εκτιναξας δε, ως ευρε τα ενοντα, κατεβρωσε ταυτα και λαβων των αμυγδαλων τα κελυφη και των φοινικων τα οστα, ταυτα τω Ερμη απενειμε, λεγων· «Δεδεξαι, ω Ερμη, α ηυγμαι· και γαρ τα εκτος ων ευρον και τα εντος προς σε διανενεμηκα». Προς ανδρα φιλαργυρον, δια πλεονεξιαν και θεους κατασοφιζομενον, ο λογος ευκαιρος εστιν.

Λεων και ανθρωπος εν ταυτω οδοιπορουντες περι κρατους ηριζον. Εκαστος δε αυτων τοις λογοις εκαυχωντο· και ο μεν ανηρ το των ανθρωπων γενος εφασκε κρειττον ειναι, ο δε το των λεοντων. Και δη εν τη οδω ην στηλη πετρινη, εν η λεων εγεγλυπτο υπ ανδρος αλισκομενος. Ο δε ανηρ τω λεοντι εφη· «Ορας συ πως εσμεν υμων κρειττονες». Κακεινος ειπεν υπομειοιασας· «Ει και παρ υμιν ησαν οι γλυφοντες, πλειους αν εθεασω αλισκομενους υπο λεοντων ανθρωπους η υπ' ανθρωπων λεοντας».

Ιατρος νοσουντα εθεραπευε του δε νοσουντος τελευτησαντος, εκεινος προς τους εκκομιζοντας ελεγεν· «Ουτος ο ανθρωπος, ει οινου απειχετο και γαλα καθ' εκαστην κατερροφειτο, ουκ αν ετετελευτηκει». Των παροντων τις αντιλεξας εφη· «Τω βελτιστε, ουκ εδει σε ταυτα νυν λεγειν, οτε μηδεν οφελος εστιν, αλλα τοτε παραινειν, οτε ταυτα του ποιεισθαι αυτω η δυναμις ην». Ο μυθος δηλοι, οτι δει τοις φιλοις εν καιρω αναγκης τας βοηθειας παρεχεσθαι.