Le versioni di greco di Luciano e le traduzioni in italiano

Αλλ' ουτε υμας οιμαι ποτε ες τοσουτον αμελειας τε και παρορασεως ηξειν, ωστε επιτρεψαι τινα μη δικαια, ουτε, ει καθυφησετε τον αγωνα υμεις, εμοι παραλειπτεον εστιν αδικουμενω. Ως ειθε και των αλλων ανεκοπησαν τοτε αι τολμαι ευθυς αρξαμενων παρανομειν, και ουκ αν επολεμει μεχρι νυν το Λαμβδα τω Ρω διαμφισβητουν περι της κισηρεως και κεφαλαργιας, ουτε το Γαμμα τω Καππα διηγωνιζετο και ες χειρας μικρου δειν ηρχετο πολλακις εν τω γναφειω υπερ γναφαλλων, επεπαυτο δ' αν και προς το Λαμβδα μαχομενον, το μογις αφαιρουμενον αυτου και μαλιστα παρακλεπτον, και τα λοιπα δ' αν ηρεμει συγχυσεως αρχεσθαι παρανομου·...

Δεδοικα δε μη και τουμον καμηλος εν Αιγυπτιοις η, οι δε ανθρωποι τον χαλινον ετι αυτης θαυμαζωσι και την αλουργιδα, επει ουδε το εκ δυοιν τοιν καλλιστοιν συγκεισθαι, διαλογου και κωμωδιας, ουδε τουτο αποχρη εις ευμορφιαν, ει μη και η μιξις εναρμονιος και κατα το συμμετρον γιγνοιτο. Εστι γουν εκ δυο καλων αλλοκοτον την ξυνθηκην ειναι, οιον εκεινο το προχειροτατον, ο ιπποκενταυρος, ου γαρ αν φαιης επεραστον τι ζωον τουτι γενεσθαι, αλλα και υβριστοτατον, ει χρη πιστευειν τοις ζωγραφοις επιδεικνυμενοις τας παροινιας και σφαγας αυτων. Τι ουν; Ουχι και εμπαλιν γενοιτ αν ευμορφον τι εκ δυοιν τοιν αριστοιν...

Καιτοι, φαιη τις αν παραμυθουμενος, ου ταυτα εικασε σε τω Προμηθει, αλλα το καινουργον τουτο επαινων και μη προς τι αλλο αρχετυπον μεμιμημενον, ωσπερ εκεινος ουκ οντων ανθρωπον τεως εννοησας αυτους ανεπλασεν, τοιαυτα ζωα μορφωσας και διακοσμησας ως ευκινητα τε ειη και οφθηναι χαριεντα. Και το μεν ολον αρχιτεκτων αυτος ην, συνειργαζετο δε τι και η Αθηνα εμπνεουσα τον πηλον και εμψυχα ποιουσα ειναι τα πλασματα. Ο μεν ταυτα αν ειποι, προς γε το ευφημοτατον εξηγουμενος το ειρημενον, και ισως ουτος ο νους ην τω λελεγμενω. Εμοι δε ου πανυ ικανον, ει καινοποιειν δοκοιην, μηδε εχοι τις λεγειν αρχαιοτερον...

Ην δ' εμοι πειθη, πρωτον μεν σοι πολλα επιδειξω παλαιων ανδρων εργα και πραξεις θαυμαστος και λογους αυτων απαγγελω, και παντων ως ειπειν εμπειρον αποφανω, και την ψυχην, οπερ σοι κυριωτατον εστι, κατακοσμησω πολλοις και αγαθοις κοσμημασι - σωφροσυνη, δικαιοσυνη, ευσεβεια, πραοτητι, επιεικεια, συνεσει, καρτερια, τω των καλων ερωτι, τη προς τα σεμνοτατα ορμη· ταυτα γαρ εστιν ο της ψυχης ακηρατος ως αληθως κοσμος. Λησει δε σε ουτε παλαιον ουδεν ουτε νυν γενεσθαι δεον, αλλα και τα μελλοντα προοψει μετ' εμου, και ολως απαντα οποσα εστι, τα τε θεια τα τ' ανθρωπινα, ουκ εις μακραν σε διδαξομαι.

Εγω δε, ω τεκνον, Παιδεια ειμι ηδη συνηθης σοι και γνωριμη, ει και μηδεπω εις τελος μου πεπειρασαι. Ηλικα μεν ουν τα αγαθα ποριη λιθοξοος γενομενος, αυτη προειρηκεν ουδεν γαρ οτι μη εργατης εση τω σωματι πονων καν τουτω την απασαν ελπιδα του βιου τεθειμενος, αφανης μεν αυτος ων, ολιγα και αγεννη λαμβανων, ταπεινος την γνωμην, ευτελης δε την προοδον, ουτε φιλοις επιδικασιμος ουτε εχθροις φοβερος ουτε τοις πολιταις ζηλωτος, αλλ' αυτο μονον εργατης και των εκ του πολλου δημου εις, αει τον προυχοντα υποπτησσων και τον λεγειν δυναμενον θεραπευων, λαγω βιον ζων και του κρειττονος ερμαιον ων ει δε...