Le versioni di greco di Pausania e le traduzioni in italiano

Του ναου δε εστι περαν Απολλων χαλκους, και το αγαλμα λεγουσι Φειδιαν ποιησαι· Παρνοπιον δε καλουσιν, οτι σφισι παρνοπων βλαπτοντων την γην αποτρεψειν ο θεος ειπεν εκ της χωρας. Και οτι μεν απετρεψεν ισασι, τροπω δε ου λεγουσι ποιω. Τρις δε αυτος ηδη παρνοπας εκ Σιπυλου του ορους ου κατα ταυτα οιδα φθαρεντας, αλλα τους μεν εξεωσε βιαιος εμπεσων ανεμος, τους δε υσαντος του θεου καυμα ισχυρον καθειλεν επιλαβον, οι δε αιφνιδιω ριγει καταληφθεντες απωλοντο.

Ελληνα ουδενα Πυρρου προτερον πολεμησαντα ισμεν Τωμαιοις. Διομηδει μεν γορ και Αργειοις τοις συν αυτω ουδεμιαν μαχην ετι γενεσθαι προς Αινειαν λεγεται· Αθηναιοις δε ελπισασι και Ιταλιαν πασαν καταστρεψασθαι το εν Συρακουσαις πταισμα εμποδων εγενετο μη και Τωμαιων λαβειν πειραν Αλεξανδρος δε ο Νεοπτολεμου, του αυτου γενους ων Πυρρω και ηλικια πρεσβυτερος, αποθανων εν Λευκανοις εφθη πριν ες χειρας ελθειν Ρωμαιοις. Ουτω Πυρρος εστιν ο πρωτος εκ της Ελλαδος της περαν Ιονιου διαβας επι Ρωμαιους· διεβη δε και ουτος επαγαγομενων Ταραντινων. Τουτοις γαρ προτερον ετι προς Ρωμαιους εγεγονει πολεμος· μαλιστα...

Ην δε η Τελεσιλλα και αλλως εν ταις γυναιξιν ευδοκιμος και μαλλον ετιματο ετι επι τη ποιησει. Συμβαντος δε τους Αργειους ηττασθαι μαχη υπο Κλεομενους του Λακεδαιμονιων βασιλεως και των μεν των πολιτων εν αυτη τη μαχη πεσοντων, των δε, ες το αλσος του Αργους καταφυγοντων, διαφθαρεντων συγκατακαυθεντων τω αλσει, ουτω τους Λακεδαιμονιους Κλεομενης ηγεν επι ερημον ανδρων το Αργος. Τελεσιλλα δε οικετας μεν και οσοι δια νεοτητα η γηρας οπλα αδυνατοι φερειν ησαν, τουτους μεν παντας ανεβιβασεν επι το τειχος, αυτη δε οποσα εν ταις οικιαις υπελειπετο και τα εκ των ιερων οπλα αθροισασα, τας ακμαζουσας...

Προς τον ναον Παρθενωνα ονομαζομενον εστιν Απολλων χαλκους, και το αγαλμα λεγουσιν εργον Φειδιου ειναι· Απολλωνα δε Παρνοπιον καλουσιν οτι τοις Αθηναιοις, οτε οι παρνοπες εβλαπτον την γην, ο θεος ελεγεν αυτους αποτρεψειν εκ της χωρας· τροπω δε ποιω αυτους αποτρεψοιτο ουκ ελεγεν. Οι δε Αθηναιοι, τω θεω πιστευοντες, ησυχαζαν και τρις εβλεπον τους εμπιπτοντας παρνοπας διαφθειρομενους, εκ Σιπιλου του ορους· τους μεν Απολλων απετρεπε βιαιον ανεμον εμβαλλων, τους δε διεφθειρεν υετω και καυματι ισχυρω, οι δε απεθνησκον καταλαμβανομενοι αιφνιδιω ριγει. Ουτως οι Αθηναιοι, χαριν τω Απολλωνι εχοντες, τον...

Εστι εν Μαραθωνι πηγη Μακαρια καλουμενη, και περι αυτης τοιαδε λεγεται. Ηρακλης φευγων εκ της πατριδος μετωκιζετο παρα Κηυκα, ξενον αυτου οντα. Μετα δε την Ηρακλεους τελευτην Ευρυσθευς, ο Πελοποννησιων βασιλευς, τους παιδας αυτου εδιωκεν, οπως αποκτεινοι. Ειτα Κηυξ, διοτι αδυνατος ην αυτους αμυνειν, εις Αθηνας επεμπεν, παρα Θησεα, ος τοτε των Αθηναιων εβασιλευεν. Πρωτον τοτε οι Πελοποννησιοι προς τους Αθηναιους πολεμον εφερον. Θησευς γαρ τοις Ηρακλεους παισιν ικεταις, ους Ευρυσθευς εδιωκεν, βοηθειαν φερειν ηθελεν. Ενταυθα Μακαρια, Ηρακλεους θυγατηρ, εαυτην σφαζει· ην γαρ χρησμος δειν τινα των...