Le versioni di greco di Platone e le traduzioni in italiano

Επειδαν αφικωνται οι τετελευτη κοτες εις τον τοπον οι ο δαιμων εκαστον κομιζει, πρωτον μεν διαδικαζονται οι τε καλως και οσιως βιουντες και οι μη. Και οι μεν αν δοξωσι μεσως βιωναι, αφικομενοι επι τον Αχεροντα, αναβαντες α δη αυτοις οχηματα εστιν, επι τουτων αφικνουνται εις την λιμνην, και εκει οικουσι τε και καθαιρομενοι των τε αδικηματων τινοντες δικας απολυονται, ει τις τι ηδικησεν, των τε ευεργεσιων τιμας φερονται κατα την αξιαν εκαστος· οι δ' αν δοξωσιν ανιατως εχειν δια τα μεγεθη των αμαρτηματων, η Ιεροσυλιας πολλας και μεγαλας η φονους αδικους και παρανομους πολλους εξεργασαμενοι η αλλα...

Τουτο εστι το πλοιον, ως λεγουσιν οι Αθηναιοι, εν ω Θησευς ποτε εις Κρητην τους· «δις επτα» εκεινους ωχετο αγων και εσωσε τε και αυτος εσωθη. Τω ουν Απολλωνι ευξαντο, ως λεγεται, τοτε οι πολιται, ει σωθειεν, εκαστου ετους θεωριαν απαξειν εις Δηλον ην δη αει και νυν ετι εξ εκεινου του χρονου κατ' ενιαυτον τω θεω πεμπουσιν. Επειδαν ουν αρξωνται της θεωριας, νομος εστιν αυτοις εν τω χρονω τουτω καθαρευειν την πολιν και δημοσια μηδενα οποκτειναι, πριν αν εις Δηλον τε αφικηται το πλοιον και παλιν δευρο τουτο δ' ενιοτε εν πολλω χρονω γιγνεται, οταν τυχωσιν ανεμοι απολαβοντες αυτους. Αρχη δ' εστι της...

Μετα την των ζωων γενεσιν ο Προμηθευς και τα βρωματα εξεποριζεν, τοις μεν την βοτανην εκ της γης, τοις δε τους καρπους η τα των δενδρων φυλλα, αλλοις δε τας ριζας, ενιοις δε και εβουλετο τροφην ειναι το καταβιβρωσκειν τα αλλα ζωα. Ο ανθρωπος δε, επειδη τον νουν ειχεν, πρωτον μεν δια την του θεου συγγενειαν μονον των ζωων ενομιζεν τους θεους ειναι, ειτα επεχειρει βωμους και αγαλματα θεων ιδρυεσθαν υστερον δε και οικησεις ηυρισκεν, και εσθητας και υποδεσεις και στρωμνας και εκ γης τροφος. Και απ' αρχης μεν οι ανθρωποι σποραδην ωκουν, πολεις δε ουκ ειχον. Αλλ' οτε ο Ζευς την δικην εις τους ανθρωπους...

Ην ποτε χρονος, οτε οι θεοι μεν ησαν, τα δε θνητα γενη ουκ ην. Επειδη δε ο χρονος εγενετο της γενεσεως, επλασσον οι θεοι τα ζωα και τους ανθρωπους εκ γης και πυρος. Επειδη δ' εμελλον αγειν προς το φως, προσετασσον Προμηθει τω Τιτανι καλλωπιζειν και νεμειν δυναμεις και αρετας ιδιας εκαστω ως επρεπεν. Προμηθευς ουν τοις μεν των ζωων την ισχυν εδωρει, τοις δε το ταχος, τοις δε ονυχας, τοις δε οδοντας· τοις αοπλοις δε αλλην δυναμιν εις την αμυναν και σωτηριαν εξηυρισκεν, οιον πτερυγας η καταγειους οικησεις. Τω ανθρωπω δε ου παρειχεν κρατος η ταχος, ουδε το σωμα φοβεροις ονυξιν η οδουσιν εξωπλιζεν,...

Ταυτα Σωκρατης εγιγνωσκε περι του θανατου: « Εγω μεν πολλακις θελω τετελευτηκεναι, ει ο ανθρωπος, ελθων εις Αιδου, οπου απαντες εισιν οι τετελευτηκοτες, γνωρισει τους αληθως δικαστας, οιπερ λεγονται εκει δικαζειν, Μινως τε και Ταδαμανθυς και Αιακος και ριπτολεμος και αλλοι οσοι των ημιυεων οιηγαγον ριον μετα του δικαιου. Επι ποσω δ' αν τις δεξαιτο εξετασαι τον επι Τροιαν αγαγοντα την πολλην στρατιαν η Οδυσσεα η Σισυφον; Εκεινοις δη διαλεγεσθαι και εςεταζειν αμηχανον αν ειη ευδαιμονιας. Προς δε τουτοις ευοαιμονεστεροι εισιν οι εκει των ενβαοε, οτι ηδη τον λοιπον χρονον αθανατοι εισιν. Ει ουν...