Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Χρυσογονος απελευθερος Συλλα προσαγγειλας τινος ουσιαν ως εκ προγραφης αναιρεθεντος αυτος εωνησατο δισχιλιων δραχμων. Επει δε Ρωσκιος ο υιος και κληρονομος του τεθνηκοτος ηγανακτει και την ουσιαν απεδεικνυε πεντηκοντα και διακοσιων ταλαντων ουσαν αξιαν, ο τε Συλλας ελεγχομενος εχαλεπαινε και δικην πατροκτονιας επηγε τω Ρωσκιω, του Χρυσογονου κατασκευασαντος, εβοηθει δ'ουδεις αλλ' απετρεποντο του Συλλα την χαλεποτητα δεδοικοτες, ουτω δη δι ερημιαν του μειρακιου τω Κικερωνι προσφυγοντος οι φιλοι συμπαρωρμων, ως ουκ αν αυτω λαμπροτεραν αυθις αρχην προς δοξαν ετεραν ουδε καλλιω γενησομενην. Αναδεξαμενος...

Του Φαβρικιου την αρχην παραλαβοντος, ηκεν ανηρ εις το στρατοπεδον προς αυτον, επιστολην κομιζων ην εγραψεν ο του βασιλεως ιατρος, επαγγελλομενος φαρμακοις αναιρησειν τον Πυρρον, ει χαρις αυτω παρ' εκεινων ομολογηθειη λυσαντι τον πολεμον ακινδυνως. Ο δε Φαβρικιος δυσχερανας προς την αδικιαν του ανθρωπου, και τον συναρχοντα διαθεις ομοιως, επεμψε γραμματα προς τον Πυρρον κατα ταχος, φυλαττεσθαι την επιβουλην κελευων. Ειχε δ' ουτως τα γεγραμμενα· «Γαιος Φαβρικιος και Κοιντος Αιμιλιος υπατοι Ρωμαιων Πυρ ρω βασιλει χαιρειν. Ουτε φιλων ευτυχης εοικας ειναι κριτης ουτε πολεμιων. Γνωση δε την πεμφθεισαν...

Λογος ην Κιμωνα τον Αθηναιον εν τοις αγροις και τοις κηποις ουκ εχειν φυλακας, οπως οι ξενοι τε και των πολιτων οι δεομενοι αδεως λαμβανοιεν τους εν τοις χωριοις καρπους. Δειπνον οικοι παρ' αυτω λιτον μεν, αρκουν δε πολλοις ανθρωποις εποιειτο καθ' ημεραν, ως των πενητων ο βουλομενος εισερχοιτο και διατροφην εχοι. Και λεγεται οτι περιηγετο μεν αει νεανισκους εχοντας κερματα ινα τοις δεομενοις διανεμοιτο. Και ο Κιμων ελεγετο, οποτε βλεποι πολιτην φθειρομενην εσθητα ενδυοντα, κελευειν τον ανθρωπον εκδυεσθαι και αντιλαμβανειν νεαν στολην παρα των νεανισκων. Διο οι Αθηναιοι μαλα τον Κιμωνα εστεργον...

Πλειονων δε καινοτομουμενων υπο του Λυκουργου Πρωτον ην και μεγιστον η καταστασις των γεροντων, ην φησιν ο Πλατων τη των βασιλεων αρχη φλεγμαινουση μιχθεισαν και γενομενην ισοψηφον εις τα μεγιστα σωτηριαν αμα και σωφροσυνην παρασχειν. Αιωρουμενη γαρ η πολιτεια και αποκλινουσα νυν μεν ως τους βασιλεις επι τυραννιδα, νυν δε ως το πληθος επι δημοκρατιαν, οιον ερμα την των γεροντων αρχην εν μεσω θεμενη και ισορροπησασα την ασφαλεστατην ταξιν εσχε και καταστασιν, αει των οκτω και εικοσι γεροντων τοις μεν βασιλευσι προστιθεμενων οσον αντιβηναι προς δημοκρατιαν, αυθις δε υπερ του μη γενεσθαι τυραννιδα...

Ουτω το πολιτευμα του Λυκουργου μιξαντος, ομως ακρατον ετι την ολιγαρχιαν και ισχυραν οι μετ' αυτον ορωντες σπαργωσαν και θυμουμενην, ως φησιν ο Πλατων, οιον ψαλιον εμβαλλουσιν αυτη την των εφορων δυναμιν, ετεσι που μαλιστα τριακοντα και εκατον μετα Λυκουργον πρωτων των περι Ελατον εφορων κατασταθεντων επι Θεοπομπου βασιλευοντος. Ον και φασιν υπο της εαυτου γυναικος ονειδιζομενον ως ελαττω παραδωσοντα τοις παισι την βασιλειαν η παρελαβε, «Μειζω μεν ουν» ειπειν «οσω χρονιωτεραν». Τω γαρ οντι το αγαν αποβαλουσα μετα του φθονου διεφυγε τον κινδυνον, ωστε μη παθειν α Μεσσηνιοι και Αργειοι τους παρ'αυτοις...