Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Θρακες τινες εκκοψαντες οικιαν Τιμοκλειας, γυναικος ενδοξου και σωφρονος, αυτοι μεν τα χρηματα διηρπαζον, ο δε ηγεμων την γυναικα ανεκρινεν ει που χρυσιον εχοι κεκρυμμενον και αργυριον. Η δε εχειν ομολογησε και μονον εις τον κηπον αγαγουσα δειξασα φρεαρ, ενταυθα εφη της πολεως αλισκομενης καταβαλειν αυτη τα τιμιωτατα των χρηματων. Εγκυπτοντος δε του Θρακος και κατασκεπτομενου τον τοπον, εωσεν αυτον εξοπισθεν γενομενη και των λιθων επεμβαλουσα πολλους απεκτεινεν. Ως δε ανηχθη προς Αλεξανδρον υπο των Θρακων δεδεμενη, πρωτον μεν απο της οψεως και της βαδισεως εψανη τις αξιωματικη και μεγαλοφρων...

Τας μεν ουν τυραννιδας ο Τιμολεων τουτον τον τροπον εξεκοψε, και τους πολεμους ελυσε· την δ' ολην νησον, εξηγριωμενην υπο κακων και διαμεμισημενην υπο των οικητορων παραλαβων, ουτως εξημερωσε και ποθεινην εποιησε πασιν, ωστε πλειν οικησοντας ετερους οθεν οι πολιται προτερον απεδιδρασκον. Και γαρ Ακραγαντα και Γελαν, πολεις μεγαλας υπο Καρχηδονιων αναστατους γεγενημενας, τοτε κατωκισαν, την μεν οι περι Μεγιλλον και Φεριστον εξ Ελεας, την δ' οι περι Γοργον εκ Κεω πλευσαντες και συναγαγοντες τους αρχαιους πολιτας· οις ιδρυομενοις ου μονον σσφαλειαν εκ πολεμου τοσουτου και γαληνην ο Τιμολεων παρασχων,...

Εν τη προς Αργειους και Κλεωναιους μαχη των Κορινθιων, ο μεν Τιμολεων ετυχεν εν τοις οπλιταις τεταγμενος, τον δε Τιμοψανην των ιππεων ηγουμενον κα­ταλαμβανει κινδυνος οξυς. Ο γαρ ιππος αυτον απεσεισατο πληγη περιπεσων εις τους πολεμιους, και των εταιρων οι μεν ευθυς εσκορπισθησαν φοβηθεντες, οι δε παραμειναντες, ολιγοι προς πολλους μαχομενοι, χαλεπως αντειχον. Ως ουν ο Τιμολεων κατειδε το συμβεβηκος, δρομω προσβοηθησας, και την ασπιδα του Τιμοφανους κειμενου προθεμενος, και πολλα μεν ακοντισματα, πολλας δε πληγας αναδεξαμενος εις το σωμα και τα οπλα, μολις μεν εωσατο τους πολεμιους, διεσωσε...

Μαλιστα το Αρχιμεδους παθος ηνιασε Μαρκελλον. Ετυχε μεν γαρ αυτος τι καθ' εαυτον ανασκοπων επι διαγραμματος και τη θεωρια δεδωκως αμα την τε διανοιαν και την προσοψιν ου προησθετο την καταδρομην των Ρωμαιων ουδε την αλωσιν της πολεως, αφνω δε επισταντος αυτω στρατιωτου και κελευοντος ακολουθειν προς Μαρκελλον, ουκ εβουλετο πριν η τελεσαι το προβλημα και καταστησαι προς την αποδειςιν. Ο δε οργισθεις και σπασαμενος το ξιφος ανειλεν αυτον. Ετεροι μεν ουν λεγουσιν επιστηναι μεν ευθυς ως αποκτενουντα ξιφηρη τον Τωμαιον, εκεινον δ' ιδοντα δεισθαι και αντιβολειν αναμειναι βραχυν χρονον, ως μη καταλιπη...

Εν τουτω απαγγελλεται Καισαρ Αριμινον, πολιν μεγαλην της Ιταλιας, κατειληφως και βαδιζων αντικρυς επι την Ρωμην μετα πασης της δυναμεως. Τουτο δε ην ψευδος. Εβαδιζε γαρ ου πλειονας εχων Ιππεων τριακοσιων και πεντακισχιλιων οπλιτων την δε αλλην δυναμιν επεκεινα των Αλπεων ουσαν ου περιεμενε, εμπεσειν αφνω τεταραγμενοις και μη προσδοκωσι βουλομενος μαλλον η χρονον δους εκ παρασκευης μαχεσθαι. Και γαρ επι τον Τουβικωνα ποταμον ελθων, ος αφωριζεν αυτω την δεδομενην επαρχιαν, εστη σιωπη και διεμελλησεν, αυτος αρα προς εαυτον συλλογιζομενος το μεγεθος του τολμηματος. Ειτα, ωσπερ οι προς βαθος αφιεντες...