Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Η Ασσυρια της Ασιας χωρα εστιν, πλησιον της Μεσοποταμιας. Εν τη των Ασσυριων χωρα ομβρων σπανια εστι και αυχμος, αλλα και ουτως η του σιτου ριζα δευεταν προσετι οι της Ασσυριας οικηται τους αγρους εκ του ποταμου αρδουσιν ου γαρ, ωσπερ εν τη Αιγυπτω, ο ποταμος αναβαινει και την χωραν κατακλυζει. Η της Ασσυριας χωρα δενδρα ουκ εκφερει, ως αμπελους η ελαιας, αλλα μαλιστα τον σιτον. Τα φυλλα των πυρων και των κριθων τοις των δενδρων ομοιοεται, ο δε κεγχρος και το σησαμον ωσπερ δενδρα εισιν. Οι των Ασσυριων στρατιωται εν ταις μαχαις κυνας εκ χαλκου εχουσι και ασπιδιωται εισιν τη δεξια μεν λογχας...

Αλεξανδρος απο της Γαζης απηρχετο και επ' Αιγυπτον επορευετο, τη δε εβδομη ημερα ες Πηλουσιον ηκεν. Ο δε ναυτικος στρατος παρεπλεε τω Αλεξανδρω εκ Φοινικης εις την Αιγυπτον. Μαζακης δε ο Περσης, της Αιγυπτου σατραπης, την τε εν Ισσω μαχην πυνθανεται και την αισχραν του Δαρειου φυγην και οτι Φοινικη τε και Συρια και Αραβια υπο Αλεξανδρου κατειχοντο· εδεχετο ουν αμαχητι τους πολεμιους. Ο δε Αλεξανδρος εις Πηλουσιον φυλακην εισηγε και αμα το ναυτικον παρηγγελλεν αναπλεειν κατα τον ποταμον. Ο δε ηλαυνε την στρατιαν παρα τον Νειλον και εις Μεμφιν ηκεν, και εκει εθυε τοις των Αιγυπτιων θεοις. Επειτα...

Εν τω Αιγαιω παμπολλοι νησοι εισιν εν δε τοις νησοις παλαι οι κατοικοι αμπελους εφυτευον. Των νησων η Ναξος μεν ενδοξος ην ταις αμπελοις, η Δηλος δε τω ιερω του Φοιβου. Οτε ο των Περσων στρατηγος επι τας νησους εστρατευεν, το πρωτον επι την Ναξον επεβαινεν. Ενταυθα οι Περσαι τους οικους μεν εκαιον, τους αγρους δε διεφθειρον, τους ανθρωπους δε ηνδραποδιζον. Ηνικα δ' επειτα η στρατια τη Δηλω επεβαινεν, οι κατοικοι εις Τηνον εφευγαν. Τοτε ο των Περσων στρατηγος επεμπε λεγειν· «Τι ποτε φευγετε; Ου γιγνωσκετε οτι τον αυτον θεον σεβομεν και τας αυτας θυσιας θυομεν; Διο συνθηκας και φιλιαν παρεχειν...

Δαρειος, ο των Περσων δυναστης, τοις Αθηναιοις σφοδρως εχαλεπαινεν, οτι τοις της Ασιας αποικοις βοηθειαν επεμπον. Εβουλετο ουν τους Αθηναιους υπηκοους ποιεειν, διοπερ αναριθμητον στρατιαν εν πλοιοις εις την Αττικην επεμπεν οι δε θεοι τοις μεν αδικοις βαρβαροις κακονοι ησαν, τοις δε ανδρειοις των Αθηναιων οπλιταις λαμπραν νικην παρειχον. Μιλτιαδης γαρ, ο των Αθηναιων στρατηγος, εν πεδιω της Αττικης συν ολιγη στρατια τους μεν των Περσων απεκτεινεν, τους δε εις φυγην ετρεπεν εν δε τοις νεκροις και Ιππιας ην, ο του Πεισιστρατου υιος.

Οι Υπερβορειοι ωκεον νησον εν τοις αντιπερας της Κελτικης τοποις κατα τον Ωκεανον. Η μεν νησος ευγειος ην και παμφορος και διττους κατ' ενιαυτον εφερε καρπους, οι δε οικηται μακαριοι και ολβιοι ησαν. Οι μεν Υπερβορειοι των θεων μαλιστα τον Απολλω εσεβοντο και καθ' ημεραν ελατρευον φδαις και υμνοις, του δε θεου εν τη νησω ναος αξιολογος ην. Οι πλειστοι των Υπερβορειων κιθαρισται ησαν και εν τω ναω συνεχως εκιθαριζον και υμνους ηδον τω θεω. Ελεγον δε οι παλαιοι μυθογραφοι οτι ο θεος πολλακις ενετυγχανε τοις Υπερβορειοις και εχορευε και εκιθαριζε συνεχως απο της ισημεριας εαρινης μεχρι της μετοπωρινης...