Le versioni di greco di Apollodoro e le traduzioni in italiano

Προ του νοστου Αμφιτρυωνος εκ πολεμου, Ζευς δια νυκτος εις Θηβας ηρχε· το και ομοιος Αμφιτρυωνι γιγνομενος Αλκμηνη συνηυναζε. Οτε Αμφιτρυων δε οικαδε παραγιγνεται, ως ουχ εωρα φιλοφρονουμενην προς αυτον την γυναικα, επυνθανετο την αιτιαν· λεγουσης δε Αλκμηνης οτι τη προτερςχ νυκτι αυτη συγκεκοιμηται, μανθανει παρα του μαντεως Τειρεσιου την κρυπτην του Διος συνουσιαν. Μετα δε χρονον τινα Αλκμηνη δυο παιδας γεννα, εκ Διος μεν Ηρακλεα, μια νυκτι πρεσβυτερον, εκ Αμφιτρυωνος δε Ιφικλεα. Του δε Ηρακλεους παιδος οντος οκταμηνιαιου, δυο δρακοντας υπερμεγεθεις Ηρα επι την ευνην επεμπε, διαφθειρειν το...

Οι Αργοναυται μετα της Μηδειας αναγονται εκ της Κερκυρας. Εν τη θαλαττη περιπιπτουσι θυελλη. Οι δε ναυται βλεπουσιτην γην (= γεαν)· η γη (= γεα) παρα προσδοκιαν αναφαινεται. Οτε δη προσορμιζουσιν, εκβαινουσι και ταις δε θεαις χιμαιρας θυουσι και την ευωχιαν παρασκευαζουσιν. Αι δε της Μηδειας θεραπαιναι τους ναυτας σκωπτουσι μετα παιδιας· εντευθεν ετι και νυν αι γυναικες εν τη θυσια σκωπτουσιν.

Οδυσσευς παραγιγνομενος εις την πατριδα ευρισκει τον οικον εν μεγαλη διαφθορα· ελπιζοντες εις νεον γαμον μετα την του ευκλεους Λαερτιαδου τελευτην, Πηνελοπην εμνωντο πολλοι μνηστηρες. Οι δε πορευομενοι εις τα βασιλεια δαπανωντες τας πιονας Οδυσσεως αγελας ευωχουντο. Πηνελοπη δε αναγκαζομενη τον γαμον συνεχοορει γαμεισθαι, αλλα δε μετα το του ενταφιου Λαερτη περας· επι δε πολλα ετη μεγαν ιστον ευποιητον υφαινε και διετελει μεθ' ημεραν μεν υφαινουσα, νυκτωρ δε αναλυουσα. Τουτον τον τροπον εξηπατωντο οι μνηστηρες υπο της Πηνελοπης, μεχρι φωρωσι την απατην.

Μετα την θυσιαν Αγαμεμνων δε αναγεται τε και Τενεδορ προσισχει. Ενταυθα οι δε αλλοι Αχαιοι αναγονται· αλλα, επει Αθηνα δειται Διος τοις Ελλησι χειμωνα επιπεμπειν, περι Τηνον χειμαζονται και πολλαι νηες βυθιζονται. Αθηνα δε επι το Αιαντος πλοιον κεραυνον βαλλει, ο δε δια της λαιλαπος ναυαγει, αλλα επι πετραν διασωζεται και υβριστικως αυχει σως ειναι παρα την θεου προνοιαν. Ποσειδων δε του υβριστου ακουει και πλησσει τη τριαινη την πετραν και σχιζει. Ο δε Αιας πιπτει εις την θαλασσαν και τελευτα· εκβραζει το σωμα Θετις και θαπτει εν Μυκονω.

Διονυσος, ευρετης αμπελου, κατεχομενος μανια, περιπλαναται πολλας χωρας· διερχομενος δε Θρακην, ηκεν εις Θηβας και τας γυναικας ηναγκαζε καταλειπειν τας οικιας ως βακχευοιεν εν τω Κιθαιρωνι. Πενθευς δε ο Αγαυης και Εχιονος και των Θηβαιων βασιλευς, ων ασεβης Διονυσου, διεκωλυε τα οργια γιγνεσθαι· παρεγιγνετο δε εις Κιθαιρωνα δπως τας βακχας κατασκοποιη, αλλ' υπο της μητρος Αγαυης κατα μανιαν εμελιζετο· ενομιζε γαρ η μητηρ εκεινον θηριον ειναι. Ωμω δε θανατω τον Πενθεα κολαζων ο Διονυσος εδεικνυ Θηβαιοις οτι θεος εστι. Επειτα ηκεν εις Αργος, κακει παλιν, ου τιμωντων των Αργειων τον θεον, εξεμαινε...